2009, Kreidler racers - Het gevecht van twee rivalen

Wegrace artikelen en informatie
Plaats reactie
Bericht
Auteur
Gebruikersavatar
Maarten
Beheerder
Berichten: 9066
Lid geworden op: 01 sep 2002, 09:13
Locatie: Den Haag, Nederland
Gegeven waarderingen: 176 keren
Ontvangen waarderingen: 61 keren
Contacteer:

2009, Kreidler racers - Het gevecht van twee rivalen

#1 Bericht door Maarten » 24 feb 2019, 15:57

Kreidler racers - Strijd der titanen

Het gevecht van twee rivalen


Bron: Auto Motor Klassiek, 10-2009
Auteur: René de Ruyter

Scan: naessensf


Geen duimbreedte geven ze aan elkaar toe. Iedere centimeter raceasfalt wordt bestreden. Een racedemo? Zeker, maar dan om te demonstreren dat je ook kunt winnen tijdens zo'n klassieke race. Jaap Groot, 54 jaar en Wil Doodeman, 56 jaar en tevens oude rotten in het racewereldje binden regelmatig de strijd met elkaar aan om met het mooie aantal van 19 pk's aan het achterwiel over de finish te flitsen.


Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding





Afbeelding


Geen duimbreedte geven ze aan elkaar toe. Iedere centimeter raceasfalt wordt bestreden. Een racedemo? Zeker, maar dan om te demonstreren dat je ook kunt winnen tijdens zo'n klassieke race. Jaap Groot, 54 jaar en Wil Doodeman, 56 jaar en tevens oude rotten in het racewereldje binden regelmatig de strijd met elkaar aan om met het mooie aantal van 19 pk's aan het achterwiel over de finish te flitsen.

Meestal doen ze dat op de plaatsen één en twee. Bekende topmannen van vroeger die ook nog steeds in het zadel zitten ondervinden behoorlijk veel tegenstand van ze. Maar dat mag de pret niet drukken. De strijd is gezond en hun sportiviteit is er niet minder om. Op het rennerskwartier gaan de mannen zeer amicaal met elkaar om. Maar tijdens de wedstrijd zelf zorgen ze voor het nodige aan spektakel. Soms gaat het er hard aan toe bij de borrelglaasjesklasse. Waar de tijd heeft stil gestaan pakken zij de draad weer op. Hun race-Kreidlers kunnen dan ook het beste worden omschreven als technische hoogstandjes. Ontstaan in de werkplaats waar alles in het werk wordt gesteld om de machines op topniveau te houden. Om dit van nabij te bekijken hebben we de heren eens opgezocht.


Professioneel

In de afzonderlijke werkplaatsen van zowel Jaap als Wil ziet alles er zeer professioneel uit. De draaibank, freesbank, proefbank, en een tweezitsbank staan geduldig te wachten op de hectische tijden die komen gaan. De winter staat voor de deur. Dus dat betekent tunen, verbeteren en het mogelijk bouwen van een hele nieuwe race-Kreidler. Want één ding hebben ze met elkaar gemeen; beide heren zijn fervent Kreidler tuners. "De ellende" zoals Jaap het noemt begon allemaal op 12-jarige leeftijd. Tijdens de race in Venhuizen (Noord Holland) in 1967 kwam Jaap daar voor het eerst in aanraking met de 50 cc klasse. Hij was meteen verkocht. De liefde voor de kleine inhoudsklasse was geboren. En het geluid van de veelal hoge toerentallen gonsde nog tot laat door in zijn
jongenskamer. Deze heftige confrontatie wekte meteen grote nieuwsgierigheid op bij Jaap. Hij was als het ware voor het leven getekend. "In die tijd," zo begint Jaap, "moet je weten reden ze alleen met zuigergestuurde motoren. Veelal Sachs, Itom en Kreidler. Allemaal zelfgebouwd natuurlijk. Een enkeling had een roterende inlaat. Maar waterkoeling bestond nog niet. Ja, alleen de fabrieksmachines hadden dat, maar die kregen we nooit te zien. Wat wel opviel was dat ze al redelijk hard gingen. Ook zuigergestuurd hadden ze de zaak goed onder controle. Maar hoge vermogens werden natuurlijk nog niet gehaald." Jaap denkt na en ziet de tijd van toen weer voor zich als de dag van gisteren. Er begint iets te fonkelen in zijn ogen wanneer hij terug denkt aan zijn eigen begin. In 1976 kocht hij zijn eerste racer, een Roton, van Ton Daleman. Deze Kreidler was luchtgekoeld, had al wel roterende inlaat en hij ging er mee rijden bij de NMB, toen beter bekend als de wilde bond. Jaap kocht een caravan, een pak en een helm en het feest kon beginnen. Tijdens zijn eerste wedstrijd in Wijnandsrade (andere kant van de wereld) veroverde hij de 7e plaats. Daar reden ook Wil en Sjaak Doodeman, Kees Besseling, Wil Sjerps en vele anderen. Wil, die al in 1973 begonnen was, kwam met een van de betere Kreidlers op de proppen. Op dat moment had Jaap zich voorgenomen om ooit van hem te winnen. Jaap Groot en Wil Doodeman trokken echter steeds vaker met elkaar op. De racegegevens werden uitgewisseld en de strijd der titanen was begonnen.


Serie van zes stuks

Beide heren waren woonachtig waren in de provincie Noord-Holland waardoor ze regelmatig bij elkaar over de vloer kwamen. Het was 1977 dat Wil een zestal racers had opgezet. Jaap mocht mee helpen om ze te bouwen. Alles werd zelf gemaakt. De frames, de blokken, de kuipen en de wielen. Als honorarium maakte Jaap er bijna vanzelfsprekend natuurlijk er ook één voor zichzelf. Er werd een Van Veen racekit aangeschaft, een speciale drijfstang gemonteerd en een zesbak van de Jager. Jaap reed zich daarmee al snel in de kijker. Hij reed regelmatig mee in de voorste gelederen waardoor hij al gauw mocht meerijden in de uitwisselingswedstrijden die tussen de NMB en de KNMV gehouden werden. Wil, die zijn sporen al ruimschoots had verdiend op racegebied, stopte er mee maar zijn broer Sjaak die wel doorging reed mee in de A-klasse. Uiteindelijk viel in 1981 ook het doek voor Jaap. Hij startte een eigen bedrijf en voor racen was eigenlijk niet veel tijd meer over. Wel behield hij zijn oude racer want die mocht onder geen beding verkocht worden. En dan na vele jaren begint het onvermijdelijke. De jonge ondernemer die voortvarend was in de auto- en later de botenbranche kreeg last van jeuk. Racejeuk wel te verstaan. In 1998 werd na een bezoek aan Assen de race-Kreidler weer van stal af gehaald. Het stof ging eraf en de motor gestart. De vlam sloeg opnieuw in de pan. Daar ontstond hernieuwde interesse voor 50 cc racetechniek. Ook Sjaak ontwaakte uit zijn langdurige winterslaap. De heren, nu enkele jaartjes ouder maar niet milder, kwamen opnieuw tot bloei. Nu werden de zaken echter stevig aangepakt. Jaap die met de bouw begon van nieuwe Kreidler racers zette er meteen twee op stapel. Wil die niet achter wilde blijven bouwde ook weer een serie van drie. Nu konden de heren echter gebruik maken van de huidige techniek en konden de pk's die toen niet werden behaald nu wel worden gerealiseerd. Geholpen door de innovatieve techniek uit de Italiaanse laars gilde de toerentallen wederom van de proefbank.


Moderne techniek

Door moderne technieken toe te passen is het mogelijk om de oude machines waarmee men in feite niet verder kwam nu door te ontwikkelen. Door gebruik te maken van de huidige cilinders, vervaardigd bij Malossi, Bari-kit Bidalot en Derbi is het mogelijk om tot veel hogere vermogens te komen. Jaap legt uit: "De blokken die we gebruiken zijn nog nagenoeg hetzelfde. Maar we hadden één groot probleem destijds. De cilinders sleten te hard. Zelfs toen we gebruik maakten van waterkoeling hadden we nog steeds last van vervorming. De huidige bromfietscilinders zijn zeer goed te gebruiken. Gestoken in een ouderwets jasje maken we de cilinders pas op de Kreidlerblokken en vervangen we de poortentiming. Allereerst gaat de Nikasil laag eruit. Dan gaat de nieuwe aangepaste poortentiming erin en worden de cilinders voorzien van een nieuw Nikasil laag. Vroeger hadden we wel handgesmeedde zuigers maar die zijn er helaas niet meer. Nu voldoen ook de huidige zuigers in brommerland die bij de cilinders worden geleverd. Er is een hoop verbeterd. Een cilinder koop je nu voor een paar tientjes, vroeger zou dezelfde cilinder enkele honderden euro's hebben gekost. (Toen uiteraard guldens). Maar met een goede cilinder ben je er natuurlijk nog niet. Een motorblok moet voor dat je hem sluit, heel licht lopen. We monteren hele fijne afdichtingsringen op de assen de krukas moet heel licht lopen (afstelling 0,03) en de bak wordt dusdanig behandeld dat er overal gelijke speling is tussen de tandwielen. We maken natuurlijk gebruik van een droge koppeling (een natte koppeling geeft teveel weerstand) en voorzien de bak van Superbike-olie. Dit ook om de weerstand te verminderen. En dan komt het allerbelangrijkste. We persen de krukasruimte af met lucht om te zien of deze wel luchtdicht is. Ook al heeft ie een roterende inlaat, dan nog is het mogelijk om deze bijna luchtdicht af te laten sluiten. Ik heb er een speciaal membraan voor gemaakt met een ventiel om lucht te kunnen persen in het carter. De roterende schijf is het probleem van zo'n ding. De carters zijn aangepast en voorzien van een roterend deksel. Van huis uit lekt deze. Door het juiste vacuüm te creëren achter het deksel sluit de schijf bijna helemaal af. Zover waren we vroeger natuurlijk nog niet. Nu is het mogelijk om over de 20 pk te halen aan het achterwiel met zo'n ding. Maar dan gaat het ding stuk. We zitten ongeveer op de 19 en nu blijft ie heel. We hebben een speciale proefbank om alles uit te proberen. Dit is zeer noodzakelijk. Leuk is wel dat Wil en ik bijna gelijk opgaan in het tunen van de motoren. Maar Wil vertelt nog steeds niet welke poortentiming hij gebruikt. Dus op de baan blijft hij een geducht tegenstander."

Afbeelding
Jaap in oudere tijden

Afbeelding
Droge koppeling voor minder weerstand

Afbeelding
Jaap Groot en Wil Dodeman nu

Afbeelding
De radiateur bevindt zich boven in de kuip

Afbeelding
Reserveblokje van Jaap met Bidalot cilinder

Afbeelding
Onder de koelmantel bevindt zich een brommercilinder. De roterende inlaat is duidelijk te zien onder de carburateur


Wil Doodeman, een rustige (voor een 50 cc racer wat te) grote man achter het frame ontwerp.
Hij vertelt over de mal waarin de frames vervaardigd zijn. "Die mal dateert nog uit onze begintijd. Het is een mal voor een brugframe en het gerucht ging dat onze frames zelfs model hebben gestaan voor de Van Veen racers. Wel, dat is wat we met zekerheid kunnen zeggen is dat we de eerste zijn geweest die gebruik maakten van conische lagers in het balhoofd. De Van Veen racers reden nog gewoon met kogeltjes rond. De meeste coureurs die hun eigen fiets bouwden maakten gebruik van standaard frames. Maar ze zagen al gauw dat ze er met de het stijgen van het vermogen alleen niet kwamen. Wij hebben toen allerlei spulletjes gemaakt voor de 50 cc-racerij, die nu eigenlijk nog van toepassing zijn. De brugframes hebben we in feite afgekeken van zwaardere racers. Colin Seeley bijvoorbeeld maakte de bekende Seeley frames voor 350 en 500 cc wegracemotorfietsen. Mijn broer en ik dachten wat voor een zware motor geldt, geldt ook voor een kleintje. De frames stuurden zeer strak, en toen steeds meer coureurs ertoe over gingen om gebruik te maken van onze frames hebben we een serie opgezet. In feite zijn de nieuwe motoren die we nu hebben gebouwd weer precies zo geconstrueerd. Alleen de balhoofdshoek hebben we wat aangepast. De motoren die we nu bouwen zijn gewoon een stuk sneller dan toen dus moet je het frame ook wat aanpassen."


Bevriende concurrenten

Zoals het zo vaak gaat in de sportwereld worden vrienden rivalen en rivalen vrienden. Zo ook tussen de beide broers en Jaap Groot. Op de baan geven ze elkaar geen duimbreed toe. Maar daar wordt de pret niet minder om. Dit geeft niet alleen leuke plaatjes te zien maar het maakt de strijd in de vijftig cc-klasse weer buitengewoon levendig. In het racen met de borrelglaasjes blijft de technische ontwikkeling van onschatbaar belang, wat zich uit in de vele avonduren. Stof tot praten is er altijd en bepaalde gedachtenspinsels die spontaan zijn ontstaan vinden hun weg nog wel eens verder via de proefbank. De grote en professionele proefbank staat bij de heren Doodeman. Maar Jaap die niet achter wil blijven heeft er ook een gebouwd, met onderdelen van een ziekenhuisbed en metalen steunen! De motorblokken worden vooral getest op uitlaten en het ontstekingstijdstip. In hun begin tijd maakten ze veelal gebruik van Kröber. Maar deze ontsteking en toerenteller is aan de prijzige kant. Momenteel maken de heren gebruik van een ontsteking gemaakt bij Igni-tec. Vervaardigd in Tsjechië. Deze ontsteking inclusief toerenteller is niet alleen goedkoper maar net zo betrouwbaar. Jaap daarover: "Ik heb goede ervaringen met deze ontsteking, hij gaat zelden stuk en is heel gemakkelijk af te stellen. Wat ook belangrijk is bij demontage en montage van een blok. Het komt nog wel eens voor dat je tussen de trainingen en de wedstrijd in een blokje moet verwisselen. Dan moet je razendsnel kunnen sleutelen. Mijn record is een kwartier. Dan is het blok uitgebouwd en het andere ingebouwd. Het wil nog wel eens voorkomen dat er een bigend sneuvelt of dat de veren slijten. Dan heb ik altijd een blok op voorraad omdat je niet op het circuit gaat zitten prutsen. Leuk is wel dat ze bijna allemaal hetzelfde vermogen leveren. Met die zekerheid is het leuk rijden. Ik ben zelf ook niet al te klein dus die machines moeten heel wat voortzeulen."
Wanneer we het gesprek voortzetten met de beide coureurs haalt Jaap steeds een bandje op die om zijn schouder hangt. In feite hoort daar zijn arm door te steken. Maar omwille van het interview heeft hij de zaak zo goed mogelijk gecamoufleerd. De schouderband doet dienst als een mitella. "Gebroken sleutelbeen," verontschuldigt hij zich. Tijdens een van de buitenlandse wedstrijden maakte Jaap een schuivertje met zoals hij het zelf zegt een snelheid van 40 km/h. Botste tegen een paaltje en brak het botje. Wil, die ook regelmatig de lappenmand opzocht verkneukelt zich zichtbaar om het voorval. "Ja, nou hij maar eens," vult hij aan, "anders ben ik het altijd. Hij ging zo langzaam dat ie omviel." Even weet Jaap niks te zeggen. Verstandig denk ik dan. Het racen blijft een mooie veelzijdige sport op dit niveau. Het is ook een sport van sleutelen. Lange winteravonden en heel veel tandwielen op de werkbank. Krukassen tussen de centers en zuigers op het schap. Klaar om het volgende jaar weer met frisse moed te beginnen.

Ed.P
Berichten: 3124
Lid geworden op: 29 nov 2005, 13:44
Gegeven waarderingen: 0
Ontvangen waarderingen: 9 keren

Re: Kreidler racers - Het gevecht van twee rivalen (2009)

#2 Bericht door Ed.P » 24 feb 2019, 19:51

Jaap rijd nog steeds maar zit momenteel door een raceongeluk met een verbrijzelde pols in de lappenmand.
Hij kocht een paar jaar terug deze Garelli racer van mij.

DSCF0001 (7).JPG
DSCF0001 (7).JPG (197.43 KiB) 973 keer bekeken

Gebruikersavatar
KJ
Berichten: 4533
Lid geworden op: 12 nov 2002, 18:05
Locatie: Onder steen 13
Gegeven waarderingen: 46 keren
Ontvangen waarderingen: 8 keren

Re: Kreidler racers - Het gevecht van twee rivalen (2009)

#3 Bericht door KJ » 24 feb 2019, 20:01

Jaap heeft zich vorig jaar ook gestort op het vervolmaken van de nalatenschap van Jan van Dijken.

Plaats reactie