1973, Swedish TT en GP Finland

Wegrace artikelen en informatie
Plaats reactie
Bericht
Auteur
Gebruikersavatar
Maarten
Beheerder
Berichten: 8934
Lid geworden op: 01 sep 2002, 09:13
Locatie: Den Haag, Nederland
Gegeven waarderingen: 26 keren
Ontvangen waarderingen: 7 keren
Contacteer:

1973, Swedish TT en GP Finland

#1 Bericht door Maarten » 04 jul 2019, 20:56

Swedish TT en GP Finland (1973)


Bron: Moto 73, No. 16, 24-08-1973
Tekst: Coen Verburg

Scan: peter G


Afbeelding

Kopfoto: 50 cc - Kneubuhler, De Vries en Timmer.

Titels voor Jan de Vries, Kent Andersson en Phil Read

Swedish TT

De G.P. der beslissingen

Zoals reeds te verwachten viel, werd opnieuw in enkele klassen de strijd om de wereldtitels definitief beslist in de G.P. van Zweden, zoals voorgaande jaren nu ook weer verreden op het magnifieke circuit van Anderstorp.
Organisatie en beveiliging van het circuit waren optimaal verzorgd, waarbij het vooral opviel, dat hier van de klassieke strobalen is afgestapt en men pakken schuimrubber gebruikt.
Bij verscheidene valpartijen bleek dit, door de natuurlijke verende werking, veel.. meer smorend te werken dan stro.
Het circuit zelf biedt, door een grote variatie van bochten, van scherpe tot heel snelle, een uitstekende gelegenheid voor de echte stuurders, wat in de races ook menigmaal tot uiting kwam.
Waartoe de organisatie — Anderstorp Racing Club, onder bezielende leiding van Sven Aasberg (beter bekend als Smokey) — in staat was, bleek in vele gevallen en het was daarom eigenlijk wat teleurstellend, dat het totaal aantal bezoekers voor de 3 dagen van trainingen en wedstrijden nog geen 32.000 bedroeg.
De eerste klasse, die een nieuwe wereldkampioen opleverde was de 50 cc. Hierin gingen Theo Timmer en Gerhard Thurow er bij de start als eersten vandoor, doch aan liet einde van de eerste ronde had Jan de Vries reeds een komfortabele voorsprong op zijn naaste konkurrenten.
In de derde ronde rukte stalgenoot Kneubuhler op naar de tweede plaats en bood Jan zo de eventueel noodzakelijke rugdekking. Theo Timmer had aan Thurow,



G.P. Finland

Resterende titels voor Braun en Ago!

Nog voor de laatste Grand Prix van dit seizoen, die op 22 en 23 september op het Spaanse Jarama circuit bij Madrid verreden zal worden, zijn alle wereldtitels in de wegracerij verdeeld. In de Finse G.P. veroverden Dieter Braun en Giacomo Agostini de nog open staande titels in de 250 cc, respectievelijk 350 cc klasse. Braun deed dit door een zeer taktische wedstrijd te rijden in de kwartliterklasse, waarin hij Lansivuori goed wist te volgen, maar duidelijk geen risico's wenste te nemen omdat ook een tweede plaats voldoende was om hem de wereldtitel in de schoot te werpen. In de 350 cc klasse veroverde Giacomo Agostini na een prachtig bevochten zege in de 350 cc racerij zijn zesde achtereenvolgende titel in deze inhoudsklasse en zijn dertiende wereldtitel in totaal. Ago startte zeer resoluut en begon direct aan zijn voorsprong te bouwen, terwijl teamgenoot Phil Read voor uitstekende rugdekking zorgde en tien ronden lang de boot af hield voor Teuvo Lansivuori, die tien ronden lang tevergeefs probeerde langs Read te komen. Het werd een geweldig gevecht, waarin de stroomlijnkuipen soms slechts centimeters

Foto: Op het oog maakt het circuit in Imatra een goede indruk. Toch hebben de coureurs nogal wat bezwaren op tafel gelegd. Hier de start van de 350 cc met Ago al aan de leiding, Verder zijn te zien: Lansivuori (30), Dodds (12), Ankone (22), Read (5) en Santos (15).


Afbeelding


die hier in uitstekende vorm was, de handen vol, doch wist hem tenslotte toch de baas te worden. Na het uitvallen van Lars Persson op een Monark was de Zweedse hoop helemaal gevestigd op onze Jan Bruins, die evenwel halfweg de race ten val kwam en de strijd moest staken. Voor Kneubilhler kwam het einde net op tijd, want net toen zijn motor onwillig begon te worden, stond de man met de geblokte vlag klaar. Het scheelde echter toch maar weinig of Timmer had de runner-up plaats nog gepakt. Henk van Kessel zag kans om de snelle Ulli Graf voor te blijven en als derde Neder; lander bij de eerste zes te finishen. In de 125 cc klasse stonden verscheidene deelnemers met scherp geslepen wapens aan de startlijn.


Verschillende Zweedse kranten hadden de dag vóór de wedstrijd gesuggereerd, dat diverse rijders bezwaar hadden tegen het starten van Kent Andersson uit de eerste .startrij, omdat zijn gebroken voet nog in gips was gevat en d.m.v. een speciale raars met beugel werd gesteund. Het bleek evenwel een verzinsel te zijn, waarin gelukkig ook Kent niet geloofde en zijn start, met één voet steppend, verliep vlekkeloos. Na twee ronden reeds had hij de kop van Mortimer overgenomen en leek hij weer op een gemakkelijke zege af te sturen. De arme Buscherini (Malanca) kwam bij de start pas als laatste weg en weinig beter verging het Jos Schurgers. Beiden vochten zich moeizaam een weg door het hele veld, waarin Buscherini beter kon slagen dan Jos, waardoor hij uiteindelijk de vierde plaats kon bezetten. Dit zegt wel iets ten aanzien van zijn klasse en ook wat de presentatie van zijn Malanca betreft. Nieto stond op de laatste startplaats en kon in de wedstrijd geen enkele rol van betekenis spelen. Wat heeft hij van dit seizoen een spijt! In de negende ronde liet Borje Jansson zien, dat zijn snelste trainingstijd geen toevalligheidje was en ging prompt voorop rijden. Hij trok zich van niets en niemand iets aan en liep nog uit ook, alhoewel zijn voorsprong van 8 seconden tegen het einde van de wedstrijd nog werd teruggebracht tot 2 seconden door het slotgevecht van Kent en Mortimer. Deze beiden hadden, nadat Jansson de kop had overgenomen, om beurten het initiatief in handen en zorgden voor een geweldige wedstrijd. De Zweden konden tevreden zijn: Kent slaagde erin het pleit in zijn voordeel te beslechten en tweede te worden achter zijn landgenoot. Hierdoor kon hij in eigen land zijn titel veilig stellen en bracht hiermede Zweden voor het eerst in de geschiedenis een wereldkampioen op de weg. Schurgers vocht wat hij kon, waarbij het feit, dat halfweg de race een drijfstanglager problemen ging geven, hem beslist geen voordeel opleverde. Hierdoor kon hij Lazzarini nèt niet pakken en eindigde als negende op 2 seconden achter zijn rivaal voor de tweede plaats in de eindrangschikking. Ook hier reed Van Kessel weer een verdienstelijke wedstrijd en eindigde op de twaalfde plaats, vóór Tchernine en Bender. De 250 cc klasse was alweer een spannend gebeuren, nog vóór de wedstrijd was gestart. Niet doordat Offenstadt hier op een fabrieks-M.Z. reed — waarvoor hij overigens nog schijnt te betalen ook(!) - want dit was geen reden waardoor hij de konkurrentie de stuipen op het lijf joeg. Zijn optreden duurde bovendien precies 1 ronde.

Foto: Theo Timmer, ook dit mocht niet baten

Foto: Openingsronde 125 cc race: de nieuwe wereldkampioen Kent Andersson (2), gevolgd door winnaar Borje Jansson in het middenveld.



van elkaar waren in de bochten. In de tiende ronde probeerde Teuvo het onmogelijke toen hij Read er voor een bocht probeerde uit te remmen en door een voorwielslip zijn kansen op de wereldtitel verspeelde. Overigens reed Teuvo ook voor zijn val al een verloren wedstrijd, want op het moment dat het voorwiel van zijn Arvvidson Yamaha weggleed, had Ago al een comfortabele voorsprong weten op te bouwen van circa een halve minuut.
De 125 cc race leverde een fraai gevecht op tussen Otello Buscherini op zijn snelle Malanca twin en de nieuwe wereldkampioen Kent Andersson, die na een aantal ronden in de buurt van de rappe Italiaan gereden te hebben het in verband met zijn enkel verstandiger vond om veilig op de tweede plaats te mikken. Borje Jansson, de winnaar van Zweden, was in Finland een eenzame derde, terwijl Jos Schurgers na een goede start een hard gevecht moest leveren met Charles Mortimer om de vierde plaats, een duel dat Mortimer in zijn voordeel leek te gaan beslissen totdat Jos echter in de laatste ronde terug kwam en de Brit met minimaal verschil klopte. Op de wereldranglijst bekleedt Jos de tweede plaats met 67 punten, gevolgd door Mortimer (60), Jansson en Lazzarini, die beiden 54 punten scoorden.
De 500 cc race bleek een duidelijke MV aangelegenheid. Ago reed zijn MV 0,2 sec. eerder over de streep dan de nieuwe wereldkampioen Phil Read. Bruno Kneubuhler, die weer in goede vorm stak, legde beslag op de derde plaats voor Konig-fabrieksrijder Kim Newcombe.
De zijspanrace werd een nationaal onder-

Foto: 500 cc: opgelegd pandoer voor Mv. Hier Read nog voor Ago.
Foto: Ago, triomfantelijk kijkend na het veroveren van zijn 13e wereldtitel.


Afbeelding


Veel meer het feit, dat Dieter Braun, die met zijn overwinning in Brno duidelijk zijn kandidatuur voor wéér een wereldkampioenschap had gesteld, op de eerste rij naast Lansivuori stond, deed de Yamaha-stal ongerust zijn.
Het minimale verschil in trainingstijd gaf daar dan ook alle aanleiding toe. Bovendien waren daar Gallina op een uiterst bekwaam getunde Yamaha, de jonge Fransman Patrick Pons op een Sonauto-watergekoelde en Borje Jansson met zijn, van het startongeval in Zandvoort geheel herstelde privé-fiets.
En wat te denken van Rougerie? Zijn luchtgekoelde 250 bleek in Tsjechoslowakije, mede door zijn rijwijze, gewoon een niet te nemen barrière voor IJinsivuori met zijn fabrieks-kwartliter. Deze bereed het exemplaar, waarop eerder in dit seizoen Hideo Kanaya zijn rijderskwaliteiten ten toon spreidde. In de vierde ronde wist Lansivuori die (weer) een zeer slechte start had goed te maken, in een alles-of-niets-poging Braun van de kop te verdringen en zelfs een lichte voorsprong op te bouwen.
Doch zijn vreugde was niet van lange duur, want na in de negende en tiende ronde een paar maal duidelijk hoorbaar te hebben misgeschakeld, moest hij toezien hoe Braun langzaam maar zeker weer dichterbij kwam; een ronde later was het voor hem helemaal gedaan en moest Teuvo definitief de pits opzoeken.
Rougerie lag tot in de voorlaatste ronde op de tweede plaats, hoewel hij niet op Braun kon inlopen. Zijn geluk liet hem echter ook in de steek, want vlak voor de slotronde moest hij met een losgetrilde schakelstang de strijd staken. Heel jammer, want deze jongen heeft heel wat in zijn bereik! Ook John Dodds, die daarop de tweede plaats bezette haalde de finish niet, want in de laatste ronde was hij wellicht niet voldoende geconcentreerd en viel, waardoor ook hij niet kon uitrijden.
Hierdoor kwam Gallina, die waarschijnlijk binnenkort als officieel Benelli-piloot zal worden geëngageerd, op de tweede plaats binnen en finishte Adu Celso Santos op een bijzonder fraaie derde plaats.
Die plaats heeft hij waarlijk niet cadeau gekregen, want zulke jongens zijn Kneubuhler en Pons nu ook weer niet.
Een nare bijsmaak kreeg deze race, niet zozeer doordat er een protest werd ingediend, doch meer door de manier waarop. Het leek er veel op, dat hier weer een inschrijver (Arwidson) probeerde door gebruik te maken van een rijder, Matti Salonen, zijn nederlaag te verkroppen. Enige jaren geleden werd ook al door een dergelijke manipulatie van derden, het afscheid van de wedstrijdsport voor Arsenius Butscher een bijzonder bittere zaak.
Nu gaf men te kennen aan de inhoud van de machine van Dieter Braun te twijfelen en moest deze worden opengemaakt. Deze meting gaf als resultaat: 123 cc per cilinder; geen zinnig mens had van Braun iets anders verwacht! Hiermede werden zowel Dieter als zijn fameuze mecaniciën, Josef Schlëgl, van alle blaam gezuiverd en dat was officieel. Deze jongeman heeft nl. op eigen intiatief en met eigen middelen deze machine van waterkoeling voorzien en zo gezorgd, dat de voorhandene pk's — en dat zijn er vele, dat beloof ik u — wat langer het hoofd koel kunnen houden.

Bij de 350 cc race moest Zweden eigenlijk antwoord geven op de vraag of Agostini nog enige kans had op tenminste één wereldkampioenschap. Dit was dan ook zeker een reden voor zijn snelle trainingstijd, die hem in ieder geval

Foto: Foto: Start 250 cc race: Kneubuhler, Mortimer en Grant op kop met de slecht gestarte Lansivuori in het middenveld.
Foto: 250 duel tussen Teuvo en Dieter.



onsje, vanwege het feit, dat alle bekende G.P.-rijders Imatra links lieten liggen in verband met te lage startgelden en bezwaren tegen de veiligheid, of liever gezegd de onveiligheid, van het circuit in Imatra.

CV

UITSLAGEN FINLAND

125 cc klasse:


1. O. Buscherini, Malanca, 46.18.8 is 132,8 km/uur;
2. K. Andersson, Yamaha, 46.46.3;
3. B. Jansson, Maico, 47.11,6;
4. J. Schurgers, Bridgestone, 47.27,9;
5. C. Mortimer, Danfay Yamaha, 47.28.3;
6. M. Salonen. Yamaha. 48.30,7;
7. G. Bender, Maico (16 ronden):
8. P. Salonen, Yamaha;
9. R. Mankiewycz, MZ;
10. L. Rosell, Maico.

Snelste ronde: O. Buscherini, 2.40,7 is 134,99 km/uur.

250 cc klasse:

1. T. Lansivuori, Yamaha, 48.17,5 is 142,3 km/uur;
2. D. Braun, Yamaha, 48.27,1;
3. J. Dodds, Yamaha, 48.48,6;
4. C. Bourgeois, Yamaha, 49.23,6;
5. W. Pfirter, Yamaha, 49.25,2;
6. B. Kneubuhler., Yamaha, 49.28,3;
7. P. Pons, Yamaha;
8. M. Salonen, Yamaha;
9. L. Gustafsson, Yamaha;
10. H. Halfberg, Yamaha.

Snelste ronde: T. Lansivuori, 2.31,2 is 143,48 km/uur.

350 cc klasse:

1. G. Agostini, MV Agusta, 48.45,1 is 148.4 km/uur;
2. P. Read, MV Agusta. 49.12,4;
3. J. Dodds, Yamaha, 49.26,0;
4. P. Korhonen, Yamaha, 50.21,2;
5. O. Chevallier, Yamaha, 50.21,7;
6. K. Andersson, Yamaha, 50.23,1;
7. M. Ankoné, Yamsel;
8. B. Nelson, Yamaha;
9. K. Kuparinen, Yamaha;
10. R. Nurmi, Yamaha.

Snelste ronde: J. Dodds, 2.24,7 is 149,88 km/uur.

500 cc klasse:

G. Agostini, MV Agusta, 48.42,7 is 148,5 km/uur;
2. P. Read, MV Agusta, 48.42,9;
3. B. Kneubuher, Yamaha, 49.56,7;
4. K. Newcombe, Konig, 50.23,5;
5. P. Eickelberg, Kemig, 50.25,3;
6. R. HilIer, Konig, 50.29,4;
7. W. Giger, Yamaha;
8. E. Offenstadt, Kawasaki;
9. C. Bourgeois, Yamaha;
10. B. Nelson, Yamaha.

Snelste ronde: G. Agostini, 2.23,6 is 151,07 km/u.

Foto: 125 cc: Malanca-coureur Buscherini voor Andersson.
Foto: Lansivuori won de 250 cc, maar werd de grote verliezer in de 350 cc klasse.


Afbeelding


Foto: De titel voor Read, de kussen voor Ago!

vooraan plaatste aan de start.
Doch zijn snelle start en eerste ronde konden niet verhinderen, dat Teuvo Länsivuori op de ultra-lichte 350 cc Yamaha bij het beëindigen van de tweede ronde de leiding had. Het leek erop, alsof Phil Read helemaal geen kans zag het tempo te volgen, doch Ago poogde alles wat mogelijk was om de snelle Fin te houden. Deze had op zijn beurt vaak moeite op zijn machine te blijven zitten, zo geweldig ging die vooral bij het uitkomen van de snellere bochten te keer. Het was werkelijk rijden op het scherp van de snede.
Toen hij evenwel na 5 a 6 ronden een duidelijke afstand had geschapen, ging hij wat menselijker rijden en maakte niet meer een zo angstaanjagende indruk.
Aan de streep bedroeg zijn voorsprong bijna 10 seconden, wat met een dergelijke tegenstander subliem mag worden genoemd. Ago reed op zijn beurt zich bijna 20 seconden los van Read, wat toch ook wel iets zegt op een dergelijk circuit. Billie Nelson zag vlak vóór het einde nog kans de snelle Pons te pakken te nemen, doch kon Grant en Adu Celso Santos niet meer bereiken. Deze laatste bezette hierdoor een fraaie vijfde plaats.

In de klasse der halveliters zou voor Phil Read de beslissing kunnen vallen. Zijn grote ambitie was de wereldtitel bij de halveliters en hij werd hierin uteraard geholpen door het wegvallen van de dreiging der Yamaha's en het voortdurend met poch kampen van zijn stalgenoot Agostini. Wel kon Newcombe nog gelijk in (netto-) puntenaantal met hem komen, doch dan zouden de meerdere 1e en 2e plaatsen van Read de doorslag geven. Voor Ago waren de kansen uitgeput; hij zou zich in het onvermijdelijke moeten schikken.
Het geluk scheen dit jaar helemaal niet met hem te zijn, want opnieuw weigerde zijn motor bij de start aan te slaan en moest hij tweemaal duwen. Hierdoor moest hij een twaalftal rijders passeren, vooraleer hij kopman Read en belager Newcombe in zicht kreeg.
Dit gebeurde halverwege de wedstrijd van 26 ronden en na een 4-tal ronden achter Read te hebben gehangen, ging hij er vlot voorbij, zonder echter een voorsprong van betekenis te nemen. In de voorlaatste ronde nam Phil de leiding weer over en ging als winnaar over de streep.

De 750 cc klasse werd een overwinning voor de ervaren Jack Findlay, die een achttal ronden nodig had om Barry Sheene te laten zien wie de baas was. Deze kreeg later in de wedstrijd nog last van een overslaande motor en moest zijn Suzuki-GB teamgenoot, Stan Woods, de tweede plaats laten. Mandracci maakte het Suzuki-kwartet aan de kop vol, terwijl Michel Rougerie de eerste 4-takt binnenbracht. Deze machine is dezelfde H.D.-uitvoering als waarop Cal Rayborn rijdt, dus met de alu-cilinders, doch deze kan de Suzuki- en Yamaha-machines nauwelijks partij bieden.

Foto: 350 cc - duel Ago - Read.

Foto's links: De 250 cc Piovaticci van Eugenio Lazzarini is een bijzonder interessante constructie. De tweecilinder tweetakt motor heeft thermosyfon waterkoeling, roterende inlaten, Mikuni carburateurs, een Yamaha koppeling en elektronische ontsteking.


UITSLAGEN Zweden

50 cc klasse:


1. De Vries, NL, Kreidler, gem. snelh. 116,463 km/uur;
2. Kneubühler, CH, Kreidler, 115,754;
3. Timmer, NL, Jamathi, 115,578;
4. Thurow, D, Kreidler;
5. Kunz, D, Kreidler;
6. Van Kessel, NL, Kreidler;
7. Graf, CH, Kreidler;
8. Huberts, NL, Kreidler;
9. Rosell, S, Jamathi;
10. Rittberger, D, Kreidler.

Snelste ronde: Jan de Vries, 2.02,364 is 118,018 km/uur.

125 cc klasse:

1. Jansson, S, Maico, gem. snelh. 124,955 km/uur;
2. Andersson, S, Yamaha, 124,868;
3. Mortimer, GB, Danfay Yamaha, 124,862;
4. Buscherini, 1, Malanca;
5. Liebst, S, Yamaha AS 3;
6. Minhoff, D, Maico RS 2;
7. Seel, D, Maico RS;
8. Lazzarini, I, Maico;
9. Schurgers, NL, Bridgestone;
10. Lindgren, S, Maico RS 2;
12. Van Kessel, NL, Yamaha.

Snelste ronde: Börje Jansson, 1.53,3 is 178,1 km/uur.

250 cc Klasse:

1. Braun, Yamaha TD 3, gem. snelh. 129,976 km/uur;
2. Gallina, Yamaha TD 3;
3. Santos, Yamaha TD 3;
4. Kneubühler, Yamaha;
5. Gustafsson, Dalton Yamaha;
6. Hallberg, Yamaha;
7. Pons, Yamaha;
8. Jonsson, Yamaha TD 3;
9. Nilsson, Yamaha TD 3;
10. Mortimer, Danfay Yamaha.

Snelste ronde: Teuvo Länsivuori, 1.49,246 is 132,406 km/uur.

350 cc klasse:

1. Länsivuori, SF, Yamaha TZ 350, gem. snelh. 134,610 km/uur;
2. Agostini, I. MV Agusta, 134,131;
3. Read, GB, MV Agusta, 133,279;
4. Dodds, AUS/D, Yamaha TZ 350;
5. Celso Santos, BR, Yamaha TZ;
6. Grant, GB, Yamaha;
7. Nelson, GB, Yamaha TZ;
8. Pons, F, Yamaha;
9. Larsson, S, Yamaha TR 3;
10. Chevallier, F, Yamaha TR 3.

Snelste ronde: Teuvo Länsivuori, 1.46,058 is 136,386 km/uur.

500 cc klasse:

1. Read, GB, MV Agusta, gem. snelh. 133,363 km/uur;
2. Agostini, I, MV Agusta, 133,339;
3. Newcombe, NZ/D, König, 130,672;
4. Nielsen, DK, Yamaha TZ 350;
5. Giger, CH, Yamaha TZ 500 ;
6. Bourgeois, F, Yamaha TR 3;
7. Nelson, GB, Yamaha TR 2 B;
8. Gunnarsson, S, Kawasaki H1 RS;
9. Kangasniemi, SF, Yamaha TR 3;
10. Brolin, S, Suzuki Daytona.

Snelste ronde: Giacomo Agostini, 1.46,558 is 135,746 km/uur.

Formule 750 race:

1. Findlay, AUS, Suzuki GT 750, gem. snelh. 134,029 km/uur;
2. Woods, GB, Suzuki TR 750, 132,620;
3. Sheene, GB, Suzuki TR 750, 132,386;
4. Mandracci, E, Suzuki GT 750;
5. Rougerie, F, Harley-Davidson;
6. Bengtsson, S, Yamaha TR 3;
7. Gallina, I, Honda CB 750;
8. Nixon, GB, Boyer Trident;
9. Fahlsson, S, Yamaha TZ 350;
10. Toracca, E, Honda CB 750.

Snelste ronde: Jack Findlay, 1.45,6 is 136,881 km/uur.


standen wereldkampioenschappen

50 cc:


1. J. de Vries, Nederland, 60 punten;
2. B. Kneubuhler, Zwitserland, 51;
3. Th. Timmer, Nederland, 47 netto (55 bruto);
4. G. Thurow, West-Duitsland, 34;
5. U. Graf, Zwitserland, J. Huberts, Nederland (24 bruto) en H. Rittberger, West-Duitsland (23 bruto), 21 punten netto.

125 cc:

1. K. Andersson, Zweden, 99 punten;
2. J. Schurgers, Nederland, 67;
3. C. Mortimer, Engeland, 60;
4. B. Jansson, Zweden en E. Lazzarini, Italië, 54;
6. O. Buscherini, Italië, 51 punten.

250 cc:

1. D. Braun, West-Duitsland, 80 punten;
2. T. Lansivuori, Finland, 64;
3. J. Dodds, Australië, 47;
4. J. Saarinen, Finland, 45;
5. M. Rougerie, Frankrijk, 40;
6. H. Kanaya, Korea, 36 punten.

350 cc:

1. G. Agostini, Italië, 84 punten;
2. T. Lansivuori, Finland, 77 netto (87 bruto);
3. P. Read, Engeland, 56;
4. J. Dodds, Australië, 49;
5. K. Andersson, Zweden, 38;
6. D. Braun, West-Duitsland, 33 punten.

500 cc:

1. P. Read, Engeland, 81 netto (93 bruto);
2. K. Newcombe, Nieuw Zeeland, 63 netto (69 bruto);
3. G. Agostini, Italië, 57;
4. J. Findlay, Australië en W. Giger, Zwitserland, 38;
6. J. Saarinen, Finland, 30 punten.

Zijspannen:

1. K. Enders, West-Duitsland, 75 punten netto (105 bruto);
2. W. Schwarzel, West-Duitsland, 48;
3. S. Schauzu, West-Duitsland, 45;
4. M. Vanneste, België, 39;
5. J. Gawley, Engeland, 36;
6. R. Steinhausen, West-Duitsland, 27 punten.

Plaats reactie